Voor veel mensen behoort zwangerschap tot de mooiste ervaringen in het leven. Soms is de realiteit een heel andere. Een zwangerschap kan tot wanhoop drijven. Abortus lijkt soms een uitweg of de enige oplossing. Het is in Nederland toegestaan op eigen initiatief de zwangerschap af te breken. Dit gebeurt elk jaar zo’n 30.000 keer. 1 van de 7 zwangerschappen wordt door abortus beëindigd. Het is dus een situatie waarmee veel mensen zelf, of in hun omgeving, te maken krijgen.
Mensen nemen zelf beslissingen over behandelingen. Vaak moeten die op moeilijke momenten genomen worden. We moedigen mensen aan om na te denken over de waarde van het leven. Nu, op dit moment. Zodat zij beter voorbereid zijn op moeilijke keuzes waarmee iedereen te maken kan krijgen. Wat als jijzelf of uw kind onbedoeld zwanger raakt? Wat als een echo laat zien dat er iets mis is met een kindje? Praat met familie, vrienden of gemeenteleden eens over onderwerpen die gaan over leven, dood en onomkeerbare beslissingen.
Een standpunt over abortus hangt vaak samen met de vraag: Wanneer wordt beginnend leven als ‘mens’ gezien? Wanneer komt er een ziel in? Wanneer is leven van waarde? Wetenschap geeft ons daarop geen antwoord. Gevoelsmatig is er natuurlijk verschil. Beginnend mensenleven dat alleen met een microscoop te zien is roept een ander gevoel op dan groeiend leven dat levensvatbaar is. Toch is dat geen antwoord op deze vragen. Hoe je daarnaar kijkt, is ingegeven door overtuigingen van mensen. Wij geloven dat het leven begint en beschermwaardig is vanaf de samensmelting van een eicel en zaadcel.
Bij die overtuiging past het naar onze mening niet om te kiezen voor abortus. Behalve als het leven van de moeder in gevaar is. Wij zien abortus als het afbreken van groeiend mensenleven. Daarom komen wij op voor dit ongeboren leven. We zijn ons ervan bewust dat wat wij geloven en hoe we ons daarover uitspreken gevoelig ligt. Wanneer wij spreken van ‘een kindje’ kan iemand die heeft gekozen voor abortus dat als kwetsend ervaren. Dit geldt ook andersom. Groeiend leven ‘cellen’ noemen, kan kwetsend zijn voor iemand die een miskraam heeft gehad. En dit als verlies van een kindje ziet. Mensen verschillen in hun overtuigingen. En dat mag.
Hiermee bedoelen we dat die waarde diepgeworteld is. Ons geloofsleven vormt de basis voor deze overtuiging. Ingrijpen in het leven, voelt dan als de beslissing over leven weghalen bij God.
Hoe wij over abortus denken, gaat niet over rechten of de positie van de vrouw. Net als zoveel Nederlanders staan wij achter de 2 basisrechten:
Het complexe van abortus is dat het gaat om het leven van de moeder (en vader) en beginnend mensenleven. Dat maakt dat deze 2 waarden moeilijk bij elkaar te brengen zijn. En je dus het één soms zwaarder moet laten wegen dan het ander. En dat is altijd een heel pijnlijke keuze.
Waarom? Wij geloven in God, die leven geeft. Daarmee is ieder leven geliefd en waardevol. Vanaf het prilste begin tot aan het eind. In een bevruchte eicel liggen de unieke erfelijke eigenschappen al vast. Het is het begin van de ontwikkeling als mens, wat in onze ogen het waard is om beschermd te worden. Op de pagina bescherming van het leven leest u hoe wij ons inzetten.
Wij zetten ons in voor bescherming van het leven. Maar als het leven van de moeder in gevaar is begrijpen we heel goed een keuze voor zwangerschapsafbreking. En er zijn situaties die zo intens verdrietig, indringend en complex zijn dat het niet helder is wat, in die situatie, ‘de juiste keuze’ is. Hoe de situatie ook is, mensen nemen uiteindelijk zelf een beslissing. We gaan ervan uit dat er niet lichtzinnig gekozen wordt voor abortus. En dat moet zo blijven. Wij vinden het belangrijk dat vrouwen zich niet door tijd of mensen gedwongen voelen tot een beslissing. Wij helpen waar dat kan, wat iemands situatie ook is en welke keuzes iemand ook maakt. Onze bewogenheid en Gods liefde hangen niet van iemands keuzes af.
Elk jaar brengt de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd verslag uit over de zwangerschapsafbrekingen (tot 24 weken). Voor deze jaarrapporten gebruikt de inspectie gegevens die abortusklinieken en ziekenhuizen aanleveren. Dit zijn gegevens over de zwangerschapsafbrekingen in hun instelling. Bekijk hier de cijfers over de afgelopen jaren: Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd.
Zo’n 90% van de abortussen vindt plaats in een abortuskliniek. De overige 10% van de abortussen vindt plaats in ziekenhuizen. De kosten voor behandeling in een ziekenhuis zijn voor rekening van de zorgverzekeraars.
Of u wilt of niet, we betalen in Nederland allemaal mee aan abortus. Dit is bij elke zorgverzekeraar zo.
Er vallen verschillende zorgkosten en behandelingen onder 1 declaratiecode. Hieronder vallen ook andere kosten, zoals curettage na miskraam of afbreking zwangerschap als het leven van de moeder in gevaar is. Een zorgverzekeraar kan niet met zekerheid zeggen welke van deze behandelingen plaatsvond. En dus moet er gekozen worden om alles of niets te vergoeden. Deze manier van declareren kunnen we niet veranderen. Alle zorgverzekeraars hebben hiermee te maken.